posted on 15 May 2010 16:30 by mylighthouse
ถึง...คุณประภาคาร
หายไปปีกว่าเป็นยังไงบ้างคะ
เราเองสบายดีแต่ช่วงนี้ไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่
ตอนนี้อยู่ในภาวะสับสนทางอารมณ์ ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว
ตอนนี้คนที่รักกับคนที่อยู่ข้างกายกลับไม่ใช่คนเดียวกัน....ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยค่ะ
แต่ยังไงวันนี้ก็ขอบคุณคุณนะคะ ที่ทำให้เรามีช่วงเวลาดีๆ ในวันที่อากาศร้อนและเหตุการณ์รอบตัววุ่นวาย
อีก 5 วันเจอกันค่ะ :)
รักและคิดถึงเสมอ
"ยังทรมานอย่างนี้ เจอะเธอทุกทีต้องคอยข่มใจ
ต้องทำเป็นคุย ทักทาย ทั้งที่ข้างในใจนั้นไม่ใช่เลย
อยากบอกว่าฉันยังรักเธอเสมอ มันยังคิดถึงเธอไม่เคยเปลี่ยนไป เจ็บปวดที่ฉันเองพูดได้แค่ในใจ
ก็รู้ถ้าพูดออกไป เธอคงจะไม่ย้อนกลับมา
มันคงจะดีกว่านี้ หากฉันเลิกจำว่าเคยผูกพัน
ยังพยายามทุกวัน แต่ทุกครั้งที่เจอกัน ในใจก็ยังสั่น...ฉันยังเหมือนเดิม
เมื่อฉันไม่ใช่คนที่ฝัน ชีวิตของฉันเป็นได้แค่นี้ จะรักเท่าไหร่แต่ก็เข้าใจดี วันนี้ไม่มีเธอแล้ว..."
edit @ 15 May 2010 16:44:19 by it's me...
posted on 23 Mar 2009 20:50 by mylighthouse
คุณคิดว่า....การรักใครสักคนมันยากไหมคะ
เราว่าการรักใครสักคนมันไม่ยาก .... แต่การอยู่ร่วมกันต่างหากที่ยาก
การอยู่ร่วมกันกับคนในสังคมคนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็น คนในครอบครัว เพื่อน เจ้านาย หรือคนบนเมล์คันเดียวกันคงไม่ยากเท่ากับการอยู่ร่วมกับคนที่เรารัก ......คุณคิดว่างั้นไหมคะ
ผ่านมาเกือบปีแล้ว --- เรารู้สึกว่าการมีใครสักคนเข้ามาในชีวิต มันไม่ได้ง่ายเลย
เมื่อก่อน เราคิดว่าการมีแฟน คือการที่เราทั้งคู่ต่างเป็นทั้งหมดของกันและกัน --- ทุกแง่มุมในชีวิตของกันและกันจะต้องเปิดเผยออกมาหมด
แต่วันนี้เราเพิ่งรู้ว่า การเป็นแฟนใครสักคน คือการที่เราได้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิตเขา ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตเขา
บางส่วน บางแง่มุมของชีวิตเขาอาจไม่มีเรา และบางแง่มุมของชีวิตเราก็อาจไม่มีเขา
บางเวลาที่เราอยู่กับใครสักคนมาก ๆ เรามักรู้สึกว่าทั้งโลกมีแค่เรากับเขา ทั้งที่ความจริงก็คือเราต่างคนต่างมีแง่มุมส่วนตัว โลกนี้มีพ่อแม่เพื่อนเขา และโลกนี้มีพ่อแม่เพื่อนเรา
เพื่อนรักคนนึงของเราเคยบอกว่า แกน่ะมันมีโลกส่วนตัวสูงคนเดียวไม่พอ ยังจะไปดึงเขาเข้ามาในโลกของแกอีก เขาก็มีโลกของเขาเหมือนกันนะ
ใช่ บางทีเราก็ดึงคนโน้นคนนี้เข้ามาในโลกของเรา ดึงเขาให้หมุนไปตามแรงคิด ให้หมุนไปตามความต้องการ ดึงเขาให้หมุนไปตามภาพที่เราสร้างไว้ จนลืมไปว่า.............. เราก็แค่หมุนมาเจอกัน ได้มีโอกาสเดินทางไปพร้อมๆ กัน แต่หากจะให้เขามาหลอมรวมเป็นโลกเดียวกับเราคงเป็นไปไม่ได้
แค่บางด้านบางมุมที่เขาหมุนมาให้เราได้ดู ---- อาจจะมีคุณค่ามากพอที่จะเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดี
หากเราไปบังคับให้เขาหมุนด้านที่ไม่อยากใครดูมาให้เราดู ---- เราอาจจะเสียใจภายหลังที่ทำแบบนั้นไปก็ได้
ขอโทษนะคะที่เคยคิดว่าทั้งชีวิตของคุณต้องมีฉัน ------ วันนี้เรารู้แล้วว่าแค่ได้เป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำของคุณ แค่นี้ก็ดีมากมายแล้ว :)
posted on 14 Jan 2009 21:11 by mylighthouse
14 มกราคม 2552
ถึง...คุณประภาคาร
อากาศหนาวมากเนอะคะ ตั้งแต่โตมายี่สิบกว่าปีเนี่ย ปีนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่ปีที่เรารู้สึกว่าอากาศหนาวยาวนานกว่าปกติ
เอ๊ะ หรือเพราะว่าปีนี้ทั้งเราและคุณมีคนให้กอดน้า อากาศเลยเป็นใจให้ อิอิ.....
ยังไงคุณก็ดูแลตัวเองเยอะ ๆๆ นะคะ เพราะว่าอากาศหนาวทำให้ไอบ่อยได้มากกว่าปกติเนอะ ตอนแรกไม่คิดจะเขียนประโยคนี้ แต่เอาเป็นว่าอยากให้คุณรู้ว่าเราเป็นห่วงแบบเพื่อนล่ะกันนะคะ =)
อากาศหนาวนี่ก็ดีเหมือนกันนะคะ อย่างน้อยอากาศเย็นๆ ก็ช่วยให้ใจเราเย็นขึ้นมาได้บ้าง ทำให้คิดไตร่ตรองอะไรได้มากขึ้น....
ถึงบางทีเรื่องกลุ้มใจอาจจะแวะเวียนกลับมาให้เราได้เจ็บปวดบ่อย ๆ แต่ก็.....หวังว่าสักวันคงจะผ่านมันไปได้
เฮ้อ ไม่สบายใจเลยค่า............
Happy Winter's day na ka :)
