Is this called love?

posted on 23 Mar 2009 20:50 by mylighthouse

คุณคิดว่า....การรักใครสักคนมันยากไหมคะ

เราว่าการรักใครสักคนมันไม่ยาก .... แต่การอยู่ร่วมกันต่างหากที่ยาก

การอยู่ร่วมกันกับคนในสังคมคนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็น คนในครอบครัว เพื่อน เจ้านาย หรือคนบนเมล์คันเดียวกันคงไม่ยากเท่ากับการอยู่ร่วมกับคนที่เรารัก ......คุณคิดว่างั้นไหมคะ

ผ่านมาเกือบปีแล้ว --- เรารู้สึกว่าการมีใครสักคนเข้ามาในชีวิต มันไม่ได้ง่ายเลย

เมื่อก่อน เราคิดว่าการมีแฟน คือการที่เราทั้งคู่ต่างเป็นทั้งหมดของกันและกัน --- ทุกแง่มุมในชีวิตของกันและกันจะต้องเปิดเผยออกมาหมด

แต่วันนี้เราเพิ่งรู้ว่า การเป็นแฟนใครสักคน คือการที่เราได้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิตเขา ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตเขา

บางส่วน บางแง่มุมของชีวิตเขาอาจไม่มีเรา และบางแง่มุมของชีวิตเราก็อาจไม่มีเขา

บางเวลาที่เราอยู่กับใครสักคนมาก ๆ เรามักรู้สึกว่าทั้งโลกมีแค่เรากับเขา ทั้งที่ความจริงก็คือเราต่างคนต่างมีแง่มุมส่วนตัว โลกนี้มีพ่อแม่เพื่อนเขา และโลกนี้มีพ่อแม่เพื่อนเรา

เพื่อนรักคนนึงของเราเคยบอกว่า แกน่ะมันมีโลกส่วนตัวสูงคนเดียวไม่พอ ยังจะไปดึงเขาเข้ามาในโลกของแกอีก เขาก็มีโลกของเขาเหมือนกันนะ

ใช่ บางทีเราก็ดึงคนโน้นคนนี้เข้ามาในโลกของเรา ดึงเขาให้หมุนไปตามแรงคิด ให้หมุนไปตามความต้องการ ดึงเขาให้หมุนไปตามภาพที่เราสร้างไว้ จนลืมไปว่า.............. เราก็แค่หมุนมาเจอกัน ได้มีโอกาสเดินทางไปพร้อมๆ กัน แต่หากจะให้เขามาหลอมรวมเป็นโลกเดียวกับเราคงเป็นไปไม่ได้

แค่บางด้านบางมุมที่เขาหมุนมาให้เราได้ดู ---- อาจจะมีคุณค่ามากพอที่จะเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดี

หากเราไปบังคับให้เขาหมุนด้านที่ไม่อยากใครดูมาให้เราดู ---- เราอาจจะเสียใจภายหลังที่ทำแบบนั้นไปก็ได้

ขอโทษนะคะที่เคยคิดว่าทั้งชีวิตของคุณต้องมีฉัน ------ วันนี้เรารู้แล้วว่าแค่ได้เป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำของคุณ แค่นี้ก็ดีมากมายแล้ว :)

จดหมายฉบับที่ 144

posted on 14 Jan 2009 21:11 by mylighthouse

14 มกราคม 2552

ถึง...คุณประภาคาร

อากาศหนาวมากเนอะคะ ตั้งแต่โตมายี่สิบกว่าปีเนี่ย ปีนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่ปีที่เรารู้สึกว่าอากาศหนาวยาวนานกว่าปกติ

เอ๊ะ หรือเพราะว่าปีนี้ทั้งเราและคุณมีคนให้กอดน้า อากาศเลยเป็นใจให้ อิอิ.....

ยังไงคุณก็ดูแลตัวเองเยอะ ๆๆ นะคะ เพราะว่าอากาศหนาวทำให้ไอบ่อยได้มากกว่าปกติเนอะ ตอนแรกไม่คิดจะเขียนประโยคนี้ แต่เอาเป็นว่าอยากให้คุณรู้ว่าเราเป็นห่วงแบบเพื่อนล่ะกันนะคะ =)

อากาศหนาวนี่ก็ดีเหมือนกันนะคะ อย่างน้อยอากาศเย็นๆ ก็ช่วยให้ใจเราเย็นขึ้นมาได้บ้าง ทำให้คิดไตร่ตรองอะไรได้มากขึ้น....

ถึงบางทีเรื่องกลุ้มใจอาจจะแวะเวียนกลับมาให้เราได้เจ็บปวดบ่อย ๆ แต่ก็.....หวังว่าสักวันคงจะผ่านมันไปได้

เฮ้อ ไม่สบายใจเลยค่า............

Happy Winter's day na ka :)

 

 

 

จดหมายฉบับที่ 143

posted on 06 Jan 2009 20:35 by mylighthouse

6 มกราคม 2552

ถึง...คุณประภาคาร

 คุณเชื่อเรื่องหมอดูไหมคะ เราว่าคุณคงไม่เชื่อเพราะคุณเป็นคนประเภทเชื่อตัวเองมากกว่า

เราว่าเราก็เป็นคนแบบนั้นนะคะ ทั้งชีวิต นอกจากอ่านดวงตามนิตยสารหรือทาง forward mail แล้ว เราก็ไม่เคยไปดูดวงที่ไหนกับใครแบบจริงๆจังๆ สักที

แต่วันนี้ เราไหวหวั่นเพราะเรื่องนี้

เราไม่ได้ไปดูเองหรอกค่ะ คนที่เรายอมรับให้เข้ามาในชีวิตเขาเคยดูไว้นานแล้ว แล้วเขาเคยบอกว่าหมอดูคนนี้แม่นมาก เพราะเรื่องงานว่าเขาจะได้ทำงานหน้าจอสี่เหลี่ยม เกี่ยวกับเงินแต่ไม่ได้จับเงิน วันนี้เขาก็กำลังทำแบบนั้นอยู่

เราเคยถามเรื่องที่หมอดูทำนายเรืองความรักไปหลายครั้งมาก เขาก็มักจะบอกว่าลืมไปแล้วซะทุกที

วันนี้คุยกันไปมา ก็เลยได้โอกาสถามจริงจังว่าหมอดูทายว่าเนื้อคู่เป็นยังไง

คะยั้นคยออยู่สักพักก็ยอมบอกออกมาว่า หมอดูบอกว่าเนื้อคู่จะเป็นคนอายุน้อยกว่า และมาจากที่ไกล

เหอ ๆ ไม่ใช่เราเลยสักนิดเดียว

ฟังจบปุ๊บ จิตตกปั้บแต่ก็ไม่แสดงออกอะไร....ระหว่างทางกลับบ้านก็แอบเครียดเรื่องนี้ เสียใจเหมือนกันที่มันไม่ใช่

จริง ๆ ถ้าหากเรามั่นใจในกันและกัน ก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่คนเรามักต้องการหลักฐานมาสนับสนุนความเชื่อมั่นของตัวเอง และหมอดูก็เป็นหนึ่งในวิธีการสร้างความเชื่อมั่นให้คนเรา พอหมอดูพูดอะไรออกมาที่มันไม่ตรงกับสิ่งที่เราอยากให้เป็น ความเชื่อมั่นเรามันวิ่งหนีหายไปไหนหมดซะก็ไม่รู้

ระหว่างทางก็ยังนั่งเศร้าอยู่เรื่อย ๆ จนใกล้ถึงบ้านนั่นแหละที่อยู่ดีๆ เราก็รู้สึกขึ้นมาว่า

จริงๆ แล้วการที่หมอดูทายเรื่องเนื้อคู่ของเขาในแบบที่ไม่ใช่เราสักนิด อาจจะไม่ได้ทำให้เราสูญเสียความมั่นใจมากขนาดนี้ แต่คงเป็นเพราะอาการที่เขาปิดบังและไม่อยากบอกมาตลอด ความที่เขาไม่อยากพูดถึงมันต่างหากที่ทำให้เราสูญเสียความมั่นใจ....

เมื่อเขาเองยังไม่มั่นใจ.....แล้วเราจะมั่นใจได้อย่างไร......

 เศร้าจังค่ะ